UA-50457385-1

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Περί ορθογραφίας



Παίδες μου, φίλοι μου, μελισσοκόμοι. Μια μικρή διευκρίνηση πάνω σε κάτι που βλέπω να το κάνετε διαρκώς λάθος και χτυπάει άσχημα σε όποιον το βλέπει.
Η δραστηριότητα κατά την οποία κάποιος ασκεί την μελισσοκομία (στατική ή νομαδική) γράφεται στην Νεοελληνική γλώσσα ως "μελισσοκομία".
Τα μέρη όπου έχετε τα μελίσσια σας γράφονται ως "μελισσοκομεία".
 Το να γράφεις για την δραστηριότητα της μελισσοκομίας και να χρησιμοποιείς την λέξη "μελισσοκομεία" είναι λάθος που χτυπάει πολύ άσχημα στο μάτι, και κάθε υποψήφιος πελάτης σας που θα το καταλάβει θα αναρωτηθεί πως γίνεται κάποιος που ασχολείται επαγγελματικά με την μελισσοκομία να μην κάτσει να μάθει  ούτε καν την ορθή γραφή αυτής της δραστηριότητας (που σε κάθε μελισσοκομικό βιβλίο είναι ξεκάθαρη η ορθή γραφή της, τι γίνεται? Δεν έχετε ανοίξει ποτέ κανένα μελισσοκομικό βιβλίο? Μόνο σε μελισσοκομικές ομάδες διαβάζετε?).

Λεπτομέρεια θα μου πείτε, ναι, αλλά εγώ αν ήμουν εν δυνάμει πελάτης σας αν έβλεπα κάτι τέτοιο δεν θα έπαιρνα μέλι από εσάς! Και δεν είμαι ο μόνος που σκέφτεται έτσι!

Οπότε για να μην χάνετε πελάτες, και να μην χαρακτηρίζεται όλος ο κλάδος ως " Οι χοντροκέφαλοι οι μελισσοκόμοι που ούτε πως γράφεται αυτό που κάνουν δεν ξέρουν" προσπαθήστε να το διορθώσετε.
Γιατί πλέον δεν έχετε και δικαιολογία, μια που κάποιος σας το έχει επισημάνει ήδη, άρα δεν μπορείτε να επικαλεστείτε άγνοια.

Χα χα χα.


Adios Amigos Locos






Μότσανος Λάζαρος
Σοχός 22/6/2017

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Κόκκινος Πύργος – Πύργος η Ευτυχία μου (Chateau mon bonheur). Μετά την Καταστροφή.



 Αυτή η ανάρτηση είναι συνέχεια της ανάρτησης Θεσσαλονίκης στολίδια:Κόκκινος Πύργος – Πύργος η Ευτυχία μου (Chateau mon bonheur) που είχα γράψει στις 12/3/2016 και έγινε με αφορμή την φωτιά που ξέσπασε σε αυτό το κτίριο στις 11/7/2017.

 Υποχρέωση μου, χόμπι μου, αλλά και χαρά μου, είναι να παρουσιάζω τα στολίδια της Θεσσαλονίκης, αλλά επίσης τα παραπάνω στολίδια που έχω παρουσιάσει θεωρώ ότι και τα έχω "υιοθετήσει" και δεν δέχομαι να μην ενδιαφέρομαι για την μοίρα τους καθώς περνά ο χρόνος. Έτσι όταν έμαθα ότι μια πυρκαγιά κατάστρεψε ολοσχερώς το εσωτερικό αυτών των κτιρίων αποφάσισα να μπω σε αυτά για να δω με τα μάτια μου την καταστροφή, και να την παρουσιάσω και σε εσάς.

 Και αυτό γιατί είχα κλείσει την παραπάνω ανάρτηση σχετικά με την κακή κατάσταση των κτιρίων με την φράση "Ανάξιοι επίγονοι άξιων προγόνων και μόνο" αλλά δεν φανταζόμουν πόσο προφητική θα ήταν η παραπάνω φράση!

 Οπότε σήμερα θα δούμε όχι τους άξιους προγόνους που δημιούργησαν αυτό το στολίδι, αλλά όλους εμάς τους επίγονους τους που δεν είμαστε ικανοί να το προστατέψουμε από την φθορά και την καταστροφή (εσκεμμένη? Μη εσκεμμένη? Δεν ξέρω). Οπότε θα είναι μια ανάρτηση αλάτι στην πληγή, και μια ματιά στον καθρέπτη, αν δεν σας αρέσει αυτό που θα δείτε μην συνεχίζετε να διαβάζετε. Ο πολιτισμός και ο χαρακτήρας ενός λαού φαίνεται από το πως προστατεύει τις παραδόσεις του, τα έθιμα του, την γλώσσα του, τον πολιτιστικό του πλούτο, τους αδύναμους πολίτες του, και τέλος τα μνημεία του. Οπότε για να δούμε τι αξίζουμε σαν Ελληνικός πολιτισμός για ακόμα μια φορά.     


 Μπαίνοντας στον χώρο του Κόκκινου Πύργου από την πίσω πλευρά το πρώτο που σε χτυπά είναι μια ελαφρά μυρουδιά από καμένο ξύλο (η ανίχνευση έγινε στις 18/7/2017), και η συνειδητοποίηση ότι για ακόμα μια φορά δεν υπάρχει κανένας φραγμός για να μπεις σε αυτόν τον χώρο. Ούτε καν ταινίες της αστυνομίας ή της πυροσβεστικής που να απαγορεύουν την πρόσβαση!


 Και πριν μπω στο πρώτο κτίριο από έξω βλέπουμε καμένα στρώματα που προφανέστατα τα έβγαλε έξω η πυροσβεστική κατά την διάρκεια της κατάσβεσης της πυρκαγιάς. Και μια υπενθύμιση ότι κάθε εγκαταλελειμμένο κτίριο είναι χώρος διαβίωσης των αστέγων (πολλών πλέον, και ιδίως στην Βασιλίσσης Όλγας) και ότι ήμασταν πολύ τυχεροί και δεν θρηνήσαμε και ανθρώπινα θύματα από την φωτιά.


 Μέσα πλέον στο ημιυπόγειο όπου η καταστροφή είναι εμφανέστατη.


 Όπως και ο τεράστιος όγκος από σκουπίδια που έχουν μαζευτεί εκεί (Σκουπίδια ρε Αρκούδα? Για μερικούς αυτό μπορεί να είναι όλο το "νοικοκυριό" τους!). 


 Και πάλι στρώματα μέσα στα δωμάτια, προφανέστατα και κατοικούνταν το κτίριο από τους άτυχους στην ζωή συμπολίτες μας. 


 Τελευταία ματιά στο κλειστοφοβικό αυτό μέρος πριν βγω πάλι στην επιφάνεια, καθώς παρόλο που ως μελισσοκόμος είμαι συνηθισμένος στην μυρουδιά του καπνού (από το καπνιστήρι), ωστόσο μέσα σε αυτό το κρεματόριο η μυρουδιά του καπνού ήταν ανυπόφορη.


 Και κατευθύνομαι στο κύριο κτίριο του Κόκκινου Πύργου.


 Και αυτή την φορά είμαι αποφασισμένος να μπω και στα ενδότερα του Κόκκινου Πύργου. Μαζοχισμός θα μου πείτε να το στρίψεις το μαχαίρι στην πληγή. Ναι είναι, αλλά δεν θα βλέπουμε μόνο τα καλά και τα φωτεινά του πολιτισμού μας και του χαρακτήρα του Έθνους μας, αλλά και τα στραβά του. Στραβά όπως η αδιαφορία μας, ο ωχαδερφισμός μας, η βραχυχρόνια οπτική του συμφέροντος μας, η επιπολαιότητα μας, η ασέβεια πάνω σε ότι πραγματικά αξίζει. Θέλετε να συνεχίσω? Μπορώ να γράψω νουβέλα ολόκληρη με τα στραβά του Έθνους μας (και ακόμα μια με τα στραβά του Κράτους μας!). 


 Και εδώ τα σημάδια της φωτιάς είναι εμφανέστατα, μόνο οι τοίχοι έχουν διασωθεί, ότι ξύλινη επένδυση υπήρχε (πατώματα, κουφώματα, κ.α.) έχει καταστραφεί. 


 Σε ένα από τα ελάχιστα σημεία που δεν έχει καταστραφεί το πάτωμα από την φωτιά βλέπουμε την προϋπάρχουσα φθορά του καθώς και την υποβάθμιση που είχε ήδη υποστεί μια που είχε χρήση ως χωματερή από τους ρακοσυλλέκτες που κατοικούσαν εδώ (ούτε για αυτούς δεν είχε ασχοληθεί το κράτος μας. Άνθρωποι, κτίρια, οτιδήποτε, αδιάφορο για το Κράτος μας, η αυτοσυντήρηση του και μόνο έχει σημασία για αυτό).


 Ρισκάροντας μερικά βήματα πάνω στο ετοιμόρροπο δάπεδο προχωρώ λίγο βαθύτερα για να βγάλω μερικές φωτογραφίες ακόμα από την καταστροφή.

 Ναι ξέρω, είμαι αδιόρθωτος που μπαίνω πάντα σε μέρη που δεν θα έπρεπε με τίποτα να μπω.

 Ναι ξέρω, ρισκάρω πολλά για λίγα.

 Ναι ξέρω, μια μέρα θα μπω σε μπελάδες σοβαρούς.

 Ναι τα ξέρω όλα αυτά.

 Θα αλλάξω?

 Όχι!

 Χα χα χα.  


 Και μερικοί ακόμα σωροί από σκουπίδια που δεν κάηκαν στην φωτιά.


 Και στο ταβάνι οι ζημίες είναι σοβαρές!


 Μην επιχειρήσετε να κάνετε αμέριμνη είσοδο εδώ και εσείς, ζήτημα χρόνου είναι να καταρρεύσουν όλα αυτά το κεφάλι κάποιου άτυχου!


 Και ακόμα λίγο τσίντζιρι μίντζιρι σκουπιδαριό!


 Εξωτερικά η ζημία δεν είναι τόσο εμφανή. Αν εξαιρέσεις την συσσωρευμένη φθορά που έχουν υποστεί τα κτίρια. 


 Τσεγκενέ μαχαλά κατάσταση!


 Εδώ φαίνεται και λίγο στο εξωτερικό του κτιρίου οι επιπτώσεις από την φωτιά στον γύρω κισσό, καθώς και μέσα από το παράθυρο. 


 Και ανεβαίνω στον πρώτο όροφο για να δω και την ζημία από εκεί. Μια αυτοσχέδια γέφυρά από μια καμένη πόρτα και ένα παραθυρόφυλλο. Πολύ πιθανό να την έβαλαν οι πυροσβέστες εκεί για να φτάσουν στο εσωτερικό του κτιρίου για να σβήσουν την φωτιά. Καθόλου καλή ιδέα να την διασχίσω εγώ με το βάρος μου να είναι στα 95 ακόμα κιλά. Σε μερικούς μήνες τρύγων καθώς θα έχανα 7-9 κιλά ίσως να το δοκίμαζα, αλλά τώρα όχι. 


 Και εδώ φαίνεται ξεκάθαρα το μέγεθος της καταστροφής! Και αντιλαμβάνεσαι το μέγεθος της απώλειας που είναι δύσκολο να το αντιληφθείς βλέποντας το κτίριο από έξω όπου μόνο η μυρουδιά του καμένου ξύλου σε προϊδεάζει σχετικά με το τι μπορείς να συναντήσεις μέσα! Ότι και να υπήρχε εδώ πλέον είναι χαμένο, στην μνήμη μερικών, καθώς και σε μερικές παλιές κιτρινισμένες και ξεθωριασμένες φωτογραφίες. 


 Και μια ματιά προς τα ψιλά όπου πλέον ο πύργος είναι διαμπερές από πάνω προς τα κάτω! Το μόνο που έχει διασωθεί από αυτόν είναι οι τοίχοι! Μέχρι να πέσουν και αυτοί! Που το κόβω να γίνεται σύντομα και αυτό!


 Ένα κέλυφος και μόνο, άδειο, έρημο, εγκαταλειμμένο, και παρηκμασμένο.


 Με μόνη προσδοκία του ο ερχομός του τέλους του και μόνο.


 Και η πικρία να ξεχειλίζει, "Κοίτα τι όμορφο που είναι", και από την πίσω πλευρά του μυαλού μου να έρχονται τα λόγια που μακαρίτη πατέρα μου "Στο γουρούνι δεν πάει κουδούνι". Ναι δεν πάνε τέτοια στολίδια για εμάς τους Έλληνες, δεν τα σεβόμαστε, δεν τα αξίζουμε. Μνημόνια και μόνο, μέχρι να σβήσει ο Ήλιος, και ακόμα παραπέρα!


 Το είδα και την  προηγούμενη φορά και το σχολίασα, "Σάπια εποχή", αλλά είναι και το σύνθημα λειψό, θα έπρεπε να γράφει καλύτερα "Σάπια εποχή, Σάπιοι Λαοί"!


 Αλλά εκείνο που δεν κατάλαβα είναι πως πήρε φωτιά το ένα κτίριο και μεταδόθηκε και στο άλλο χωρίς να υπάρχουν ανάμεσα τους ίχνη φωτιάς (υπάρχει μια απόσταση 8-10 μέτρων ανάμεσα τους)!

 Θα βρεθεί κανένας υπεύθυνος να το εξηγήσει αυτό? Καμιά υπηρεσία της πυροσβεστικής ίσως? Γιατί μπορεί να μην είμαι όπως λένε και οι Αγγλοσάξονες "Το κοφτερότερο μαχαίρι στο συρτάρι" αλλά το να μεταδίδεται η φωτιά με τηλεμεταφορά είναι δύσκολο να γίνει πιστευτό ακόμα και από μένα!


 Το μόνο ίχνος φωτιάς ανάμεσα στα δύο κτίρια είναι αυτό το καμένο στρώμα που προφανέστατα το έβγαλαν οι πυροσβέστες εκεί κατά την κατάσβεση της φωτιάς. 


 Λίγο πριν φύγω μερικές ακόμα φωτογραφίες γιατί φοβάμαι ότι σε κανένα χρόνο μπορεί να ξαναέλθω εδώ για να βγάζω φωτογραφίες σε σωρούς από τούβλα και μόνο!


 Πόσο γελοίοι είμαστε? Άλλοι έχουν ελάχιστα να δείξουν και τα προωθούν διαρκώς, και εμείς είμαστε πνιγμένοι μέσα στα στολίδια και τα αφήνουμε να καταστραφούν!


  Τελικά θέλει μεγάλο ταλέντο για να παραμείνεις μικρός και ασήμαντος Λαός!


 Θα σε ξαναδώ άραγε όρθιο όταν θα σε ξαναεπισκευτώ από κοντά? Ή θα αποτελείς πλέον μια ανάμνηση στο μυαλό μου και μερικές φωτογραφίες σε 2 αναρτήσεις?



 Θα φιλοτιμηθεί κανείς να διασώσει αυτό το στολίδι? Η θα το αφήσουμε να το καταπιεί ο χρόνος, η παρακμή, και η φθορά? Είμαστε ικανοί να κρατήσουμε ζωντανό και όμορφο κάτι όπως ακριβώς το πρόσφερε στην αγαπημένη του αυτός που το έφτιαξε? Δεν είμαστε τελικά τίποτα άλλο από ανάξιοι επίγονοι, άξιων προγόνων?



 Adios Amigos Locos

Σειρά Θεσσαλονίκη Όμορφη Γυναίκα Βιασμένη

Θεσσαλονίκης στολίδια: Μονή Λαζαριστών

Μια ματιά στην Υφανέτ

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol I

Μια φορά και ένα καιρό στην Αλλατίνη Vol II

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol I

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol II

Ανίχνευση στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά Vol III

Θεσσαλονίκης στολίδια:Κόκκινος Πύργος – Πύργος η Ευτυχία μου (Chateau mon bonheur)


Μότσανος Λάζαρος

Θεσσαλονίκη 21/06/2017

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Περί τροφοδοσίας




Λάζαρε, καλησπέρα


Ελπίζω να είσαι καλά.
                

Μωρέ Λάζαρε με απασχολεί εδώ και καιρό μια απορία και είπα να σε ρωτήσω εσένα να μου πεις την γνώμη σου.


Όταν έχεις ένα μελίσσι που του δίνεις τροφοδοσία σε σιρόπι (για κάποιους λόγους) χρονικά κοντά σε μια νομή (ας πούμε 1 μήνα πριν αρχίσει αυτή), λέμε ότι το μέλι θα βγει νοθευμένο.
Εντάξει αυτό είναι κοινή παραδοχή από όλους.


Η ερώτηση είναι:
Αν του δίνεις σιρόπι, όχι ένα μήνα πριν την έναρξη της νομής, αλλά μέχρι την τελευταία μέρα πριν την νομή (πάλι για τους λόγους τους δικούς σου), αλλά πριν την νομή πάρεις όλα τα πλαίσια που περιέχουν σιροπόμελα και βάλεις στην θέση τους κενά χτισμένα πλαίσια, ώστε από εκείνη την μέρα και μετά, ότι νέκταρ μπεί σε αυτά να είναι καθαρό νέκταρ, υπάρχει πρόβλημα που έχει σχέση με την νοθεία του μελιού?

καληνύχτα και νάσαι καλά

Bears Nest: Με έχεις εντυπωσιάσει ***** ! Κάθε ερώτηση σου είναι μια ανάρτηση από μόνη της!!!! Τι να πω!! Χα χα χα.

 Πάμε να απαντήσουμε σχετικά με ένα τέτοιο τεράστιο θέμα. Τι ορίζεται ως τροφοδοσία? Έχουμε και λέμε Διεγερτική τροφοδοσία έχουμε όταν ταΐζουμε 500ml σιρόπι (μείγμα 2 νερό / 1 ζάχαρη) κάθε 2 ημέρες για 15 ημέρες, μετά διάλειμμα για 15 ημέρες, και ξανά τροφοδοσία για 15 ημέρες, και πριν από 40 ημέρες από την νομή που μας ενδιαφέρει διακοπή της τροφοδοσίας. Τροφοδοσία ενίσχυσης ίδιες ποσότητες αλλά σε μίγμα 1 νερό / 1 ζάχαρη για να βοηθηθούν τα μελίσσια να χτίσουν και λίγο κεριά. Τροφοδοσία αποθεμάτων ίδιες ποσότητες σιρόπι αλλά σε μείγμα 1 νερό / 2 ζάχαρη για δημιουργία αποθεμάτων το φθινόπωρο για τον χειμώνα, ή για να αντιμετωπιστούν περιπτώσεις πείνας του μελισσιού ή ασθένειας του. Επίσης έχουμε την τροφοδοσία με ζαχαροζύμαρο ή βανίλια τον χειμώνα για ξεχειμωνιάσματα καθώς και την τροφοδοσία με γυρεόπιτα ή υποκατάστατο σε νομές που δεν υπάρχει γύρη (πεύκο, έλατο, βελανίδι), και φυσικά το να δίνεις ζαχαροζύμαρο ή βανίλια στις παραφυάδες για να βγάλουν την εποχή που δεν έχουν βασίλισσα και υπολειτουργεί το μελίσσι. Αυτά θεωρεί ο Ελληνικός νόμος ως νόμιμη τροφοδοσία!

 Τώρα όταν ξεπερνάς αυτές τις ποσότητες για λίγο δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για «νοθεία». Γιατί όταν ένα μελίσσι αποθηκεύει από έξω νέκταρ οι ποσότητες που βρίσκει είναι υπερπολλαπλάσιες αυτών των ποσών που τροφοδοτούμε. Συγκεκριμένα ένα μονό μελίσσι δεκαράκι αποθηκεύει μέλι όταν οι ποσότητες νέκταρος που έρχονται κάθε μέρα ξεπερνούν τα 500-1000 gr την ημέρα, ενώ ένα εικοσαράκι μπορεί να παίρνει 1-1,5 μέχρι και 2-2,5 kg σε βάρος κάθε μέρα όταν βρίσκει (τα αντίστοιχα ποσά νόμιμης τροφοδοσίας είναι 250 ml την ημέρα σε σιρόπι με 1,2 ειδικό βάρος σε μείγμα 2 νερό 1 ζάχαρη είναι μόνο 300 gr την ημέρα, και δεν αρκεί ούτε σε ένα δεκάρι μελίσσι για να αποθηκεύσει αυτή την ποσότητα – Πως βγήκε το 1,2 ειδικό βάρος στο σιρόπι 2/1? Το ειδικό βάρος του νερού είναι 1, το ειδικό βάρος της ζάχαρης 1,59-1,61. Οπότε σε μείγμα 2 νερό 1 ζάχαρη το ειδικό βάρος θα είναι 1,2, σε μείγμα 1 νερό 1 ζάχαρη το ειδικό βάρος θα είναι 1,31 , και σε μείγμα 1 νερό 2 ζάχαρη το ειδικό βάρος θα είναι 1,41-). Οπότε βλέπεις μόνο με αυτές τις ποσότητες (και χωρίς να βρίσκει έξω το μελίσσι νέκταρ) δεν μπορεί να αποθηκεύσει τις ποσότητες σιροπιού που τροφοδοτούμε (δεν είναι αρκετές για ένα δεκαράκι, για ένα εικοσάρι οι ποσότητες αυτές είναι μάλιστα και αστείες!).

 Το πρόβλημα αρχίζει όταν ξεπερνάς τις νόμιμες ποσότητες τροφοδοσίας. Πολλάκις στο παρελθόν (μπορεί και τώρα να εξακολουθεί αυτό, αλλά πλέον δεν έχω επαφή με μελισσοκομικές ομάδες και blog για να το διαπιστώσω αυτό) ορισμένοι bloggers και μελισσομαδάρχες (από αυτούς που έχουν εκατομμύρια προβολές στα blog τους! Αυτά θέλουν να ακούν βλέπεις οι μελισσοκόμοι και σε αυτούς πάνε βλέπεις χα χα χα) πρότρεπαν τους μελισσοκόμους να τροφοδοτούν 1-1,5 lt σιρόπι την ημέρα (?!?!?!?!?!?). Δυστυχώς με αυτές τις ποσότητες τροφοδοσίας έχουμε ξεκάθαρα περίπτωση νοθείας! Ακόμα και αν μεταμφιέζουν αυτή την τροφοδοσία ως «τρόπους για να χτίσουν ένα όροφο πλαίσια οι μέλισσες σε μερικές μέρες!». Μια τέτοια ποσότητα σιροπιού και φυσικά θα αποθηκευτεί ως μέλι στο μελίσσι γιατί είναι παραπλήσιες ποσότητες με αυτές που βρίσκει σε μια καλή ανθοφορία ένα εικοσάρι μελίσσι (ανθοφορία για τρύγους ε!). Οπότε και σε τέτοιες «υπερβολικές» (ο ελαφρύτερος χαρακτηρισμός που μπορούσα να βρω για αυτή την  τακτική!!! Όλες οι υπόλοιπες εκφράσεις και χαρακτηρισμοί που μου έρχονται στα ακροδάχτυλα μου είναι υπερβολικά προσβλητικοί για να τους χρησιμοποιήσω!!! Χα χα χα) η νοθεία είναι δεδομένη (σύμφωνα με τον Ελληνικό νόμο και όρια που ορίζει η Ελληνική πολιτεία, σε άλλα κράτη δεν  ισχύουν αυτά τα όρια και για αυτό βλέπεις κάτι μέλια εξαιρετικά «νερουλά»!).

 Φυσικά αυτές τις τροφοδοσίες συνήθως τις συναντάς στον Νότο όπου είναι πολύ υψηλή η τιμή του μελιού στις τοπικές αγορές (από 10 ευρώ έως 15 ευρώ το κιλό μελιού σε αντίθεση με τον Βορρά που οι τιμές κυμαίνονται στα 6 έως 8 ευρώ το μέλι) και υπάρχουν περιθώρια για τέτοιες εξωφρενικές τροφοδοσίες. Πχ εγώ τους τελευταίους μήνες βγάζω 850-950 χιλιόμετρα την εβδομάδα για μετακινήσεις και μεταφορές δηλαδή περίπου 400—450 ευρώ σε καύσιμα κάθε μήνα. Ένα μείγμα 2 νερό /1 ζάχαρη μου βγάζει κόστος 10 λεπτά την ημέρα ανά κυψέλη αν κάνω διεγερτική τροφοδοσία, δηλαδή στις 15 ημέρες (από τις 30 του μήνα) θα έχω ένα κόστος 1,5 ευρώ την κυψέλη, πολλαπλασίασε αυτό το ποσό με μερικές εκατοντάδες κυψέλες και θα δεις ότι θα έχω και ένα αντίστοιχο κόστος με το κόστος για καύσιμα! Θεωρείς ότι μπορώ να το δώσω? Όχι και φυσικά! Για αυτό και με τεράστια δυσκολία μπορώ μερικές χρονιές να καλύψω ένα μέρος μόνο από την διεγερτική τροφοδοσία που ορίζει ως νόμιμη το κράτος με τις τιμές που πουλώ το μέλι μου!!! Και αυτό γιατί έχω αυξημένο κόστος για τροφοδοσία σε τροφές τον χειμώνα και σε (πολύ) ακριβές γυρεόπιτες στα πεύκα! Απλούστατα δεν με συμφέρει να τροφοδοτώ! Και για αυτό κυνηγώ διαρκώς τις νεκταροεκκρίσεις και μόνο ως λύση ανάγκης αντιμετωπίζω την τροφοδοσία. Δεν περίμενες μια τόσο λεπτομερή ανάλυση ε? Χα χα χα.

 Φυσικά τώρα περιπτώσεις στατικής μελισσοκομίας ή βασιλοτροφίας έχουν τελείως διαφορετικές ανάγκες τροφοδοσίας από την νομαδική μελισσοκομία (αλλά φυσικά δεν έχουν και τα κόστη μετακινήσεων που έχει η νομαδική μελισσοκομία, δεν μπορείς να κερδίζεις κάπου χωρίς να χάνεις κάπου αλλού!). Πάλι παράδειγμα από προσωπική εμπειρία μου, άφησα ένα μελίσσι στον Σοχό χωρίς τροφοδοσία από τον Μάρτιο μέχρι τις αρχές του Νοέμβρη για να δω αν μπορεί να ζήσει χωρίς τα πλεονεκτήματα της νομαδικής μελισσοκομίας αλλά και χωρίς την τροφοδοσία της στατικής μελισσοκομίας. Το πείραμα τελείωσε τον Νοέμβρη γιατί έχασα το μελίσσι από πείνα! Και μάλιστα στον Σοχό ένα μέρος που δεν είναι άσχημο από μελισσοκομική σκοπιά! Τεράστιο μάθημα αυτό, και μου στοίχησε μόνο ένα μελίσσι κόστος!

 Τώρα που διευκρινίσαμε αρκετά πράγματα πάμε στο ερώτημα σου με μια επισήμανση, αν δίνεις τις νόμιμες ποσότητες που ορίζει το κράτος και σταματήσεις την τροφοδοσία ένα μήνα πριν την νομή που σε ενδιαφέρει όχι το μέλι σου δεν είναι νοθευμένο! Μην είσαι υπερβολικός! Αν αντίθετα η τροφοδοσία σου ξεπερνούσε κατά πολύ τα νόμιμα όρια (είτε γιατί ήθελες να στρώσεις αδύναμα μελίσσια, είτε να χτίσεις κεριά, είτε να θεραπεύσεις μελίσσια με ασκοσφαίρωση κ.α.) τότε ναι έχουμε περίπτωση νοθείας.

 Πάμε παρακάτω σε περίπτωση που τροφοδοτούσες μέχρι την νομή που σε ενδιαφέρει νόμιμες ποσότητες τροφοδοσίας αλλά από έξω δεν έβρισκαν τίποτα τα μελίσσια σου πάλι δεν θα έχουμε νοθεία, γιατί απλούστατα δεν θα έφταναν οι ποσότητες αυτές για να τις αποθηκεύσει το μελίσσι σου. Αν εύρισκαν όμως τα μελίσσια σου τότε πάλι έχουμε περιπτώσεις νοθείας αλλά όχι σε σοβαρό βαθμό. Αν τροφοδοτούσες όμως μη νόμιμες ποσότητες τότε ναι έχουμε μια ξεκάθαρη περίπτωση νοθείας! Στα λέω αυτά για να ξέρεις ανά περίπτωση που βαδίζεις!

 Συνεχίζουμε, θέλεις να είσαι σωστός με τον εαυτό σου πρώτα, και με τους πελάτες σου μετέπειτα (μου αρέσει αυτό!) και προτείνεις να αφαιρέσεις τα πλαίσια με μέλι που έχεις μέσα και είναι «ύποπτα» για νοθεία και να τα αντικαταστήσεις με άδεια πλαίσια. Ναι καλά θα κάνεις να το κάνεις αυτό για να είσαι σωστός με το ηθικό πλαίσιο αξιών που λειτουργείς (και το εκτιμώ αυτό!). Αλλά δυστυχώς υπάρχει ένα αλλά εδώ!

 Τα στεφανώματα στα πλαίσια με τους γόνους! Δυστυχώς αν έχεις ξεπεράσει τα νόμιμα όρια ποσότητας τροφοδοσίας και τα νόμιμα χρονικά όρια τροφοδοσίας πρώτα από όλα θα έχει αποθηκευτεί το σιρόπι στα στεφανώματα στον γόνο (γιατί πρώτα εκεί τοποθετεί το μελίσσι τις τροφές του για να μπορεί άμεσα να τις τροφοδοτεί στον γόνο, εδώ αν ταΐζεις βανίλια η ζαχαροζύμαρο τα πράγματα είναι κάπως ευκολότερα γιατί μπορεί να το αποθηκεύσει αυτούσια το μελίσσι μέσα στα πλαίσια και αν τρυγήσεις τέτοια πλαίσια να μείνει αυτή η τροφή στα πλαίσια και να μην περάσει όλη στο μέλι (εδώ πρόσεξε το τι γράφω, δεν θα περάσει «όλη»! Η περισσότερη και εδώ θα περάσει στο μέλι!)).

 Ναι αλλά αν στην κύρια νομή που σε ενδιαφέρει πάρεις στον τρύγο και πλαίσια που είχαν από πριν στεφανώματα και ξεγονεύσαν και πήραν στην θέση του γόνου μέλι από την εξωτερική νομή δημιουργείται πρόβλημα (όχι τόσο έντονο όσο με τα πλαίσια που είναι τίγκα με μέλι από την τροφοδοσία, αλλά και πάλι αναλογικά το πρόβλημα εξακολουθεί και υφίσταται). Οπότε θα πρέπει να έχεις και αυτή την παράμετρο στα υπόψη σου εάν κάνεις τρύγο από τα συγκεκριμένα μελίσσια και θα πρέπει να δράσεις ανάλογα (πχ να μην τρυγήσεις μέλια από πλαίσια που είχαν στεφανώματα από πριν και ξεγονεύσαν, αλλά αυτά μόνο στις περιπτώσεις που έχεις ξεπεράσει τα νόμιμα όρια (χρονικά και ποσοτήτων) τροφοδοσίας).

 Τι να πω? Κάθε φορά που μου στέλνεις ερώτημα με ωθείς να αναπτύξω ολόκληρη ανάρτηση! Εύγε! Και όχι μόνο γιατί μου στέλνεις έξυπνα ερωτήματα να τα απαντήσω και να τα αναλύσω, αλλά και γιατί βλέπω ένα απρόσμενο ήθος από ένα αξιολογότατο άτομο. Πραγματικά σε απασχολεί ένα ζήτημα που οι περισσότεροι μελισσοκόμοι θα το κάνανε γαργάρα και θα παραμέριζαν κάθε ηθικό ενδοιασμό στην άκρη τάχιστα. Σε ευχαριστώ και για τα δύο! Είσαι παράδειγμα ήθους και εξυπνάδας που πρέπει να παρουσιάζεται στο ευρύτερο κοινό σε κάθε ευκαιρία!



Σειρά "Απαντώ εκεί που δεν με σπέρνουν".












Μότσανος Λάζαρος


Σοχός 17/06/2017